Ze houden het zelden droog en moeten ervoor zorgen dat ze het zwaard op de juiste diepte steken, net boven de bodem, of omhoog trekken. Het zwaard zorgt voor stabiliteit zodat het skûtsje, een platbodem zonder kiel, de juiste koers kan varen. De Skûtsjekrant portretteert vier swurdfrouen van de IFKS en SKS. Savannah is de tweede in de serie van nadat we eerder Jessy Flikkema spraken.
Zwaardvrouwen-Jessy Flikkema – Skutsje.nl
Savannah Roosgeurius (29) uit Leeuwarden keerde dit seizoen terug als zwaardvrouw op de ‘Grutte Pier’, waar haar broer Tim Roosgeurius als schipper de scepter zwaait. Hij was het ook die haar ooit overhaalde om te gaan skûtsjesilen en sindsdien is ze helemaal in de ban van de fysieke uitdaging.
Want is het is hard werken als zwaardvrouw. Ze laten het zwaard, afhankelijk van de situatie, neer of halen het omhoog. “De ien kiest foar in mentale útdaging, mar ik fyn it fysike part it leukst. Oan’e touwen lûke, hielendal stikken gean en efter de pûst wêze. Fysyk in soad fan dysels freegje,” noemt Roosgeurius als grootste uitdaging.
RENTREE
De overstap naar de Grutte Pier betekende voor Roosgeurius ook haar rentree als zwaardvrouw. Aan bakboordkant. “Ik bin rjochts, dus dan kinst wat makliker mei rjochts de knopen út it tou helje,” vertelt ze. “Ik train der ek foar. De earmen en skonken en de rest fan it lichem. Men moat doch mei it hiele lichem bewege om it swurd omheech te krijen.”
Ze stapte als zestienjarige studente aan boord van de ‘Doeke van Martena’ om als peiler te beginnen. Na de overstap naar het ‘Waldwiif’ begon ze ook als peiler, waarna ze na een paar jaar aan het zwaard in de roef terecht kwam. “Dat is fysyk minder útdaagjend. It is dit jier de earste kear sûnt in jier as fiif dat ik wer by it swurd sit. Dat wie wol even wennen, mar ik bin it beslist net ferleard.” Of het een belangrijke taak is, laat ze in het midden. “Alle funksjes oan board binne wichtich, want alles hat effekt opinoar,” vindt Roosgeurius. “By it swurd sitte je mear achterop it skip by de minsken dy’t de taktyk bepale en de karren meitsje. En krijst mear mei fan de wedstriid en de spanning.”
EEN NAT PAK
Het is bovendien een prima gelegenheid om de zinnen te verzetten, vindt Roosgeurius die in het dagelijks leven in de jeugdzorg werkt. “It is it plak dêr’t ik oan neat oars tink as oan silen. Dan makket it net út hoe’tst yn dyn fel sitst of datst it drok hiest op it wurk. As ik op it skûtsje stap is it rêstich yn de holle. It is in plak fan rêst dêr’t je oan neat oars tinke, as oan silen.” Ze houdt van harde wind en is niet bang om een nat pak te krijgen. “Ik haw it leafst in soad wyn. Dat fyn ik moai, aksje, snelheid en skeef gean. Dêr krij ik in soad adrenaline fan,” bekent ze. “It is bytiden wol pittich. Lykas by Lemmer Ahoy doe’t we seis kear in falske start hiene. By in startproseduere is it hurd wurkjen, dan fielst it wol oan dyn earms.”
Maar alles voor een mooie klassering, helemaal nadat dit seizoen de ouverture in Langweer door de Grutte Pier werd gewonnen. “De doelstelling is in top5- of top3 klassearring. Dan bin ik wol tefreden. Mar ik bin in nuchter persoan, want as der net mear ynsit dan giet de knop om en rjochtsje we ús wer op de folgjende wedstriid.”
